نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه حقوق، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران

چکیده

یکی از مصادیق تلفیق آزادی مذهبی و آزادی آموزشی، ترسیم صحیح نظام حقوقی تعلیمات دینی در مدارس می‌باشد. انگیزه پژوهش، توصیف چنین نظامی در کشورهای عضو شورای اروپا و نیز با توجه به مسئله لزوم احترام به اعتقادات مذهبی اقلیتها، بررسی وضعیت علویهای ترکیه در این راستا محسوب میشود. توصیف این مسائل کمکی خواهد بود در راستای پاسخ به این سوال که احترام به اقلیتها در چارچوب نظام تعلیمات دینی در مدارس از منظر دیوان اروپایی حقوق بشر چگونه تجلی پیدا میکند و دلیل عدم شناسایی علویان بعنوان گروه مذهبی مستقل چه میباشد. یافته‌های اصلی اینگونه بیان می‌شوند که از نظر دیوان مولفه‌ یک نظام حقوقی عادلانه برای تدریس دین در مدارس به این شرح می‌باشد که حکومتها موظفند به اعتقادات همه محصلین حاضر در کلاسها احترام بگذارند. چنین امری به این معنی نیست که سامانه آموزشی نمیتواند یک دین خاص را ملاک اصلی نظام تربیتی خود قرار دهد، اما این نگرش نباید مخل حقوق اقلیت‌ها محسوب گردد. همچنین حکومت آنکارا به دلیل تقویت اتحاد ملی- مذهبی در جامعه تمایلی به شناسایی علوی‌ها به مثابه گروهی مستقل ندارد و چنین امری متضاد با آرای دیوان و ساختار سکولار نظام ترکیه محسوب می‌شود.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Alevis and the Legal System of Religious Education in Turkish Schools: the Jurisprudence of the European Court of Human Rights

نویسندگان [English]

  • Ali Reza Jalali
  • Seyed Mahmood Majidi

Department of Law, Faculty of Humanities, Damghan University, Damghan, Iran

چکیده [English]

One of the aspects of the synthesis between religious freedom and freedom of teaching is the correct description of the legal system of religious education in schools. The aim of the research is the explanation of this system in the Council of Europe member States, especially in consideration of respect for the teachings of minorities, focusing on the situation of Turkish Alevis. These descriptions will help us to answer the following question i.e. what are the parameters of the European Court of Human Rights in outlining a legal system of religious education that requires States to respect the faith of minorities and whythe Turkish government does notrecognize Alevis as an independent minority. The result of our research is that from the point of view of European Court, a State can teach a particular religion in its education system, but these teachings must not affect the rights of Alevis. Ankara wants to strengthen its national and religious unity; hence it does not recognize Alevis as an autonomous community. All this is in contrast with the jurisprudence of the European Court and against Turkish secular system. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • religious education
  • Schools
  • European Court of Human Rights
  • turkey
  • Alevis
الف- فارسی
مقاله‌ها
- طباطبائی سید احمد، «دیوان اروپایی حقوق بشر، ساختار و صلاحیت‌های جدید»، اندیشه‌های حقوقی، سال اول، شماره پنجم، (1382).
- عبدی ایوب، زمانی سید قاسم، «حاشیه صلاحدید دولت‌ها در آزادی دین در پرتو رویه دیوان اروپایی حقوق بشر»، پژوهش حقوق عمومی، دوره 19، شماره 55، (1396).
- محمدی، شیرکوه و همکاران، «ارائه الگویی برای آموزش چند فرهنگی در نظام آموزش عالی: واکاوی دیدگاه‌های متخصصان این حوزه در ایران»، فصلنامه تدریس‌پژوهی، سال چهارم، شماره اول، (1395).
- مقامی امیر، مکی شادی سادات، «جلوه‌های حق بر آزادی ابراز مذهب در رویۀ نهادهای بین‌المللی حقوق بشر»، فصلنامۀ مطالعات حقوق عمومی، دوره 48، شماره 1، (1397).
 
ب- انگلیسی
Books
- Durham Cole, et.al, Constitution: Freedom of Religion, Equal Treatment, and the Law (New York: Routledge, 2013).
 -Heval Cinar Ozgur & Yildirim Mine, Freedom of Religion and Belief in Turkey (Cambridge: Cambridge Scholars, 2014).
 -Jung Dietrich, Raudvere Catharina, Religion, Politics, and Turkey’s EU Accession (New York: MacMillan, 2008).
 -Kastoryano Riva, Turkey between Nationalism and Globalization (New York: Routledge, 2013).
 -Martínez López-Muñiz, and Others, Religious Education in Public Schools: Study of Comparative Law (Dordrecht: Springer, 2006).
 -Yildirim Mine, The Collective Dimension of Freedom of Religion: A Case Study on Turkey (New York: Routledge, 2017).
 
Articles
- Alasania Giuli & Gelovani Nani, “Islam and Religious Education in Turkey”, IBSU Scientific Journal, Vol. 5, No. 2, (2011).
 - Buyruk Halil, “Current Developments in School Education in Turkey: Education ‘Reforms’ and Teacher Trade Union Responses”, Forum, Vol. 57, No. 2, (2015).
 - Evans Carolyn, “Religious Education in Public Schools: An International Human Rights Perspective”, Human Rights Law Review, Vol. 8, No. 3, (2008).
 - Fokas Effie, “The Legal Status of Religious Minorities: Exploring the Impact of the European Court of Human Rights”, Social Compass, Vol, 65, No. 1, (2018).
 - Gurcan, Ayse, “The Problems of Religious Education in Turkey: Alevi Citizen Action and the Limits of Ecthr”, Istanbul Policy Centre, Sabanci University, Stiftung Mercator Initiative, (2015).
 - Karakas Cemal, “Turkey: Islam and Laicism between the Interests of State, Politics, and Society”, Peace Research Institute Frankfurt, No. 78, (2007).
 - Martinez-Torron Javier, “Freedom of Religion in the European Convention on Human Rights under the Influence of Different European Tradition”, Pontifical Academy of Social Sciences, No. 17, (2012).
 - Shakman Hurd Elizabeth, “Alevis under Law: The Politics of Religious Freedom in Turkey, Journal of Law and Religion”, Volume 29, Issue 3, (2014).
 - Van Dijk-Groeneboer Monique, “Religious Education in the Secularised Netherlands”, International Studies in Catholic Education, Vol. 9, Issue 1, (2017).
 -Yakar Emine Enise, Yakar Sumeyra, “The Transformational Process of the Presidency of Religious Affairs in Turkey”, King Faisal Center for Research and Islamic Studies, No. 24, (2017).
 -Yuksel Saadet, “The Clash between Free Exercise of Religion and Secularism”, Public and Private International Law Bulletin, Volume 33, Issue 2, (2013.
 
 پ- ایتالیایی
Articoli
-Cavana Paolo, “L’insegnamento religioso nella scuola pubblica italiana: una tradizione da rinnovare”, stato, Chiese e pluralismo confessionale, N. 25, (2016).
- Galimberti Marco, “Il secolarismo all’ombra dei minareti: il principio costituzionale di laicità nella Turchia moderna e contemporanea”, Stato, Chiese e pluralismo confessionale, N. 7, (2018).
 -Parrilli Anna, “L’istruzione religiosa in Turchia: gli Aleviti e la Corte Europea dei Diritti Umani”, Stato, Chiese e pluralismo confessionale, N. 33, (2016).
 -Passaseo Annamaria, “La religione come dimensione dell’interculturalità e come condizione dell’agire dello Stato”, Atti del Seminario di Studi del Dottorato di ricerca italo-tedesco in Pedagogia e Sociologia interculturale, Mainz, (2009).
 -Turchi Vincenzo, “Libertà religiosa e libertà di educazione di fronte alla Corte di Strasburgo”, Stato, Chiese e pluralismo confessionale, N. 29, (2012).
 
Tesi
-Montalbano Alessandro, “La rilevanza delle ragioni religiose nella sfera pubblica”, Università di Palermo, Tesi di dottorato, (2012).
 ت- اسپانیایی
Tesis
-Triana Diaz Estefania, “Analisis Comparativo de la Esenanza de la Religion en el Sistema Educativo Espanol”, Universidad de la Laguna, Trabajo final de grado, (2016).
 
ث- گزارش‌ها و آرای دیوان اروپایی حقوق بشر و دیگر نهادهای بین‌المللی
-Dogan and others v. Turkey, n. 62649/10 (judgment of 26th April, 2016, ECHR).
-Folgero and Others v. Norway, n. 15472/02 (judgment of 29th June, 2007, ECHR).
-Karnell and Hardt v. Sweden, n. 4733/71 (report of 28th May, 1973, ECHR).
-Kjeldsen, Busk Madsen and Pedersen v. Denmark, Ns. 5095/71, 5920/72 and 5926/72 (judgment of 7th December, 1976, ECHR).
-Leila Sahin v. Turkey, n. 44774/98 (judgment of 10th November, 2005, ECHR).
-Minority Education in Greece, Report of OCSE n. 134-08, 1st October 2008, 1-6. 
-Refah Partisi (The Welfare Party) and others v. Turkey, Ns. 41340/98, 41342/98, 41343/98, and 41344/98 (judgment of 13th February, 2003, ECHR).
-Yalcin and others v. Turkey, n. 21163/11 (judgment of 16th September, 2014, ECHR). 
-Zengin v. Turkey, n. 1448/04 (judgment of 9th October, 2007, ECHR).