رعایتِ موافقتنامه‌های چندجانبه زیست محیطی توسط دولت ها و نقش تبادل اطلاعات در آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد حقوق محیط زیست

2 دانشیار دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

هدف موافقتنامه‌های چندجانبه زیست‌محیطی، «رعایت»[1] این موافقتنامه‌ها توسط دولت­های عضو است. به این منظور مجموعه‌ای از اقدامات و کنش‌ها به کارگرفته می‌شود که عمدتاً «عملی‌سازی»[2] و «اجرا»[3] نام داشته و به ترتیب ناظر بر کنش­های «پیشینی» و «پسینی» است. این کنش­ها موجب می­شود اعضا در وهله نخست در وضعیت «عدم رعایت» قرار نگیرند و در صورت نقض تعهدات زیست‌محیطی، وادار به «رعایتِ» تعهدات خود شده و در وضعیت «رعایت» قرار گیرند. اطلاعات و تبادل آن از لوازم «عملی‌سازی» و «اجرا»ی تعهدات زیست‌محیطی است. «روال‌های عدم رعایت»، «ظرفیت‌سازی»، «فهرست ثبت انتشار و انتقال آلودگی»[4] و نیز «دستورالعمل کنترل جامع پیشگیری از آلودگی»[5] همگی نمونه‌هایی از «عملی‌سازی» و کنش‌های «پیشینی» هستند که تبادل اطلاعات در آنها نقش مهمی دارد. همچنین تبادل اطلاعات کمک می‌کند ناقضان تعهدات زیست‌محیطی شناسایی شوند و بتوان با طرح دعوی علیه آنان، این تعهدات را به مثابه رویکردی پسینی به «اجرا» درآورد.



 

 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

State’s Compliance with Multilateral Environmental Agreements and the Role of Exchange of Information in It

نویسندگان [English]

  • farhad jam 1
  • Janet Blake 2
1 LLM in Environmental Law
چکیده [English]

Compliance of states with multilateral environmental agreements (MEAs) is the objective of these agreements. To this end, a number of measures have to be taken which mainly are called “implementation” as ex-ante as well as “enforcement” as ex-poste initiatives and measures. Such initiatives and measures, prevent member-states from non-compliance, and, in case of breaching environmental obligations, make these defaulting member-states fulfill such obligations and bringing them back into the state of compliance with such multilateral environmental agreements. Exchange of information is an important factor for “implementation” and “enforcement” of environmental obligations. “Non-compliance procedures”, “capacity-building” “Pollutant Release and Transfer Register (PRTR)”, and “Integrated Pollution Prevention and Control (IPPC)” are instances of “implementation” and ex-ante actions in which exchange of information plays an important role. Also, exchange of information facilitates identifying violators of environmental obligations and makes it possible to start proceedings against such offenders, as an instance of “enforcement” and ex-poste measure.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Compliance
  • Capacity-building
  • Non-compliance Procedures
  • Environmental Obligations
  • Exchange of Information